۵. دامنه‌های قانونی در پنل ادمین

دامنه‌ی کد را یک برنامه‌نویس می‌نویسد. مدیر سیستم دامنه‌های بیشتری می‌سازد، بدون کد و بدون استقرار دوباره: دسترسی، دامنه‌های ردیف.

ساختن یک دامنه

یک قانون یک اسم دارد، همه‌ی شرط‌ها یا هر کدام از شرط‌ها، و خود شرط‌ها - هر کدام یک فیلد، یک عملگر، و چیزی که با آن مقایسه می‌شود: یک مقدار، یا چیزی مال شخص. Open orders - سفارش‌هایی که هنوز در انتظار یا تأییدشده‌اند:

status      is one of   pending, approved

وقتی با چیزی مال شخص مقایسه شود، یک قانون همان را می‌گوید که دامنه‌ی کد می‌گوید:

branch      is          the person's branch

بعد از ذخیره، قانون کنار هر مجوز سفارش‌ها پیشنهاد می‌شود، در جدول بسته و در صفحه‌ی شخص، همان‌طور که سفارش‌های شعبه‌شان پیشنهاد می‌شود.

آنچه یک قانون نمی‌تواند بگوید

یک قانون همیشه فقط یک Q در Django است، که موقع ذخیره بررسی می‌شود:

• هیچ‌وقت فیلد محافظت‌شده یا رمز عبور را نمی‌خواند - به دارنده‌ی قانون می‌گفت آن فیلد چه دارد؛
• حداکثر از RULE_DEPTH رابطه عبور می‌کند؛
• شرطی که به مدل دیگری می‌رسد - customer__email - آن مدل را می‌خواند، پس کسی که قانون را می‌نویسد باید اجازه‌ی دیدن همه‌ی آن را داشته باشد.

قانونی که دیگر درست درنمی‌آید - فیلدش از مدل حذف شده، یا از آن به بعد محافظت شده - تا وقتی درست نشود به هیچ ردیفی نمی‌رسد، نه به همه‌ی ردیف‌ها؛ clearance_check آن را فهرست می‌کند.