پرش به محتویات

یک پاسخ چطور ساخته می‌شود

پاسخ موفق

  1. view جواب می‌دهد - Response(serializer.data)، صفحه‌ای از paginator، یا success_response(...).
  2. DRF، finalize_response view را صدا می‌زند، و EnvelopeMixin به چیزی که برگشته نگاه می‌کند:
    • اگر از قبل یک EnvelopeResponse است - از success_response یا paginator - دوباره در قالب گذاشته نمی‌شود؛ فقط پیام پیش‌فرضش با پیام مناسب این درخواست عوض می‌شود؛
    • اگر خطاست، چیزی که JSON نیست، یا viewی که parcel_wrap = False دارد - دست نمی‌خورد؛
    • هر پاسخ موفق دیگری - در قالب گذاشته می‌شود، با هدرها و کوکی‌های view، و 204 به 200 تبدیل می‌شود.
  3. renderer، JSON را می‌نویسد.

اینکه پاسخی در قالب است از روی کلاسش گفته می‌شود، هرگز از روی کلیدهایش حدس زده نمی‌شود: داده‌ی خود viewی که اتفاقاً کلید success دارد همچنان داده است.

خطا

view خطا raise می‌کند. DRF، EXCEPTION_HANDLER را صدا می‌زند:

  1. Http404، PermissionDenied و ValidationError خود Django به معادل DRF تبدیل می‌شوند.
  2. handler خود DRF اول اجرا می‌شود، تا هدرهایی که اضافه می‌کند - Retry-After، WWW-Authenticate - و rollback آن بمانند.
  3. خطای اعتبارسنجی: هر مشکل به یک مسیر تخت تبدیل می‌شود، با کدش، و اولی در message گفته می‌شود.
  4. هر APIException دیگری - مال DRF، کتابخانه یا پروژه: وضعیتش، کدش، جزئیاتش، dataاش.
  5. یک IntegrityError، وقتی پروژه تور ایمنی را روشن کرده: بر اساس نوعی که درایور گزارش می‌دهد.
  6. هر چیز دیگری باگ است: در DEBUG بالا می‌رود؛ در غیر این صورت لاگ می‌شود، گزارش می‌شود، و با جمله‌ای که چیزی نمی‌گوید جواب داده می‌شود.

هر خطایی که جواب داده می‌شود تراکنش درخواست را برای rollback علامت می‌زند، تا پروژه‌ای که ATOMIC_REQUESTS دارد هرگز نیمی از یک نوشتن را پشت یک خطا نگه ندارد.

شکل، در یک جا

هر دو مسیر - و paginatorها، و اسکیما - قالب را با یک تابع می‌سازند، build_envelope، و با یک تابع توصیف می‌کنند، envelope_schema. دو جا که آن را بسازند، دیر یا زود دو شکل می‌شوند.